dinsdag 30 november 2010

Sinterklaas-huis

 Zwarte piet heb ik deze zomer op de rommelmarkt gekocht voor één euro. Beetje gehavend maar niets wat een naald en een draad niet kon op lossen. Daarna een rode gazen decoratie doek gebruikt om hem "pietige" dingen te laten doen....
 De schaal met geurende pomanders
 Ooojeee een slaapwandelende piet.....
 Tja vind je het vreemd als je zo'n buik krijgt van al dat gesnoep?!
Mijn straatje gemaakt van zwart karton.
Zooooo lang geleden gemaakt.
Ik was vanochtend even op de "nieuwe" blog van Ida.
Ze is van "web-log" overgestapt naar "blogspot.com".
En ze had foto's gemaakt van al haar Sinterklaas werkjes.
Zo mooi en leuk om te zien.
Tja dan kan ik niet achter blijven.
Niet zoveel zelf gemaakt maar wel verzameld en ook dat vind ik leuk om te laten zien.
Ida´s "nieuwe blog" adres= http://www.idaviltcreatief.blogspot.com/
Kijken hoor! Leuk
Groetjes Jeanet

maandag 29 november 2010

Ideetje

 Eerste Advent zondag
Speciaal een bijenwas kaars gekocht. Een kaars van bijenwas is het zuiverste licht op aarde word er gezegd.
Het zou Engelen aantrekken. Het ruikt heerlijk en het word zo vredig in huis.

 En hier is een ideetje wat ik met jullie wil delen....
Een klein potje waar artisjokken in hebben gezeten.
Beplakt met vloeipapier.
Stukje jute geknipt. Let op dat is gek spul om mee te werken want het trekt en doet...
 Jute erop plakken.
Werkt een beetje lastig en pas op dat je niet te dicht langs het randje plakt (je wilt niet dat je huis af- fikt met Sinterklaas!)
 Stempels voor de dag gehaald (gekocht bij de trekpleister een tijdje terug)
en er iets leuks op stempelen (pas ook hier op! alles in spiegelbeeld)
Ik heb verschillende potjes nu gemaakt en het staat zo gezellig als je er een waxinelichtje in brandt.
(en een goed excuus om veel artisjokken te kunnen eten)
Jeanet

zaterdag 27 november 2010

Een klein beetje kerst...

Ik kon het niet laten en in de aanloop naar de eerste Advent zondag
heb ik kruidnagelen in sinaasappelen geprikt.
Ik vind de geur van sinaasappelen heerlijk
en de kruidnagels bracht mij in herinnering terug naar de keuken van mijn moeder waar ze druk in de weer was met het braden van een  rollade.
Heimwee! Ik wou dat ik naast haar kon staan in die keuken..
ik heb het mij maar stilletjes verbeeld en haar een dikke knuffel gegeven..
Ik mis haar....


Daarna de pomanders in een schaal gelegd met takjes (ik weet het, het is vroeg)  dennengroen en kleine kerstballetjes met dennenappeltjes.
Toch staat het heel leuk en Sinterklaas stoort zich er in het geheel niet aan.
"Appeltjes van Oranje, appeltjes aan de bomen Sinterklaas zal komen!
Jeanet

donderdag 25 november 2010

Martha Stewart

Even een gek berichtje tussen door.
Weet je waar ik ook zo van ben?
Martha Stewart.
Deze vrouw kookt, knutseld (doet iets fout met beleggingen of de belasting maar dat terzijde "that was a long time a go")
Maar ik mag graag op haar webside kijken.
Vooral onder het hoofdstuk "Grafts".
Er zijn leuke filmpjes die je laten zien hoe of je zelf dingen-projecten kunt maken.
Ze heeft ook veel "templates" die je kunt kopieren en waar je zelf mee aan de slag kunt.
Dus neem een kijkje op http://www.marthastewart.com/
Heerlijke recepten voor de kook liefhebbers en nog veel meer!
(By the way, ik heb nu een pistool gekocht! Jaaa, neee niet zo'n een maar een lijmpistool. Deze dame plakt dus met seconde lijm niet meer haar vingers aan elkaar vast, Ha! Ben benieuwd hoe dit gaat werken....)
Jeanet

vrijdag 19 november 2010

geluks vark!

De tijd tikt razend snel door en het gonst hier in huis van Sinterklaas drukte!
Schoenen en klompen en pantoffels die hier worden opgesnord om op te zetten al dan niet voorzien van wortel en of hooi in de hoop dat Sinterklaas er iets lekkers in zal stoppen!
Onze kinderen zijn al 19 en 12 jaar maar vinden het nog steeds een geweldige happing
zingen en dan kijken wat voor "snaaierij" er weer in zal zitten.
En Sinterklaas die staat s' ochtends te genieten als er uit volle borst gezongen word
"dank u Sinterklaasje"

Ook ben ik druk bezig met het maken van Pietjes.
Babypietje in zak van de vrolijke vilt vriendjes is wel mijn favoriet!
Zoooo klein en zoooo grappig!
Was trouwens best wel spannend zaterdag op de t.v met die wegkruipende zak.
Niet wetende dat er stiekem een baby-pietje was mee gekomen.
Geweldig!

Maar nu wat anders!
Ik wilde jullie allemaal heel erg bedanken voor jullie warme woorden!
Het heeft mij zo getroost.
 Ook extra motivatie gegeven om door te gaan en vol te houden dat er een oplossing dient te zijn voor
mijn "probleem"
Vandaar dat ik mij een "geluksvark" voel.
Een warme knuffel en een dikke zoen voor jullie allemaal!
Heel erg bedankt!
Jeanet

maandag 8 november 2010

Als het even niet wil....

Geen foto's.
Alleen een verhaaltje over hoe het met mij gaat.
Het wil even niet.
Ik zou naar de poppen en berenbeurs in Ahoy gaan maar het lukte me niet.
Dit keer hield ik hier rekening mee.
Dat ik het niet aan zou kunnen.
Al jaren worstel ik met het gegeven dat treinen veel mensen stations  perrons met soms huilende kinderen harde geluiden mij compleet in de war kunnen brengen.
Het gevoel van willen vluchten, weg willen kruipen is overweldigend groot.
Altijd deze gevoelens onderdrukt en keihard onder controle gehouden.
Maar vrijdag 29 oktober kwamen de gevoelens zo sterk opzetten dat ik mij realiseerde dat ik
mezelf ook een time-out mocht geven.
Soms wil het even niet....
Ik heb altijd keihard gewerkt  deze moeilijke gevoelens  te onderdrukken en ik ben er zóóóóóoó moe van geworden.

Ik heb nu aanvaard dat ik hulp nodig heb om deze gevoelens onder de ogen te komen en ook dat "scares the hell out of my"
Maar ik ben het zat om zo moe te zijn en niet naar dingen toe te durven gaan of deze plekken of situaties te vermijden.
Toen ik jonger was was er meer impulsieve enthousiasme tot ik halverwege overmand werd door die machteloze gevoelens. Koste me een tijdje om te herstellen maar gaf nooit op of toe dat er iets aan de hand was.
Nu ben ik 40 en ik lijk meer bij mezelf stil te staan en naar mezelf te luisteren.
Mijn geest en lijf zeggen het gaat zo niet meer.

Dus werk aan de winkel.
Tot een volgende keer, Jeanet