donderdag 15 oktober 2015

Zeehondje gered..echt!

 Kijk nou toch!!!
Een heel klein zeehondje...een huiler!
 Oe nu duikt ie weer even onder...
Even hier komen kleine...
 
Ik wil je even laten zien aan mijn volgers hi,hi,hi
Ik was namelijk in een kringloopwinkel (hoe kan het ook anders, gniffel,gniffel) en hoorde een heel zacht klein geluidje. Het leek wel een zacht schreew geluidje. Ja- hoe moet ik het omschrijven...?
Zo'n geluidje wat je even hoort en dan weer niet. Zodat je gaat denken dat je, je het verbeeldt.
Maar dan plotseling hoor je het weer! En het gaat je door merg en been! En dan weet je het zeker er is iets of iemand in nood! Speurend liep ik door de winkel. Als vaste bezoeker kijkt het persooneel niet meer vreemd op van mijn gedrag. ("Ooo dat is die vreemde vrouw, ongevaarlijk- geloof dat ze een speelgoed tik heeft-. Leeft in haar eigen fantasie wereldje")
Jaaa, jaa denk ik dan! Ha! Zeker nog nooit naar Toy Story gekeken!
 
Dus ik verder zoeken en TOEN hoorde ik het geluidje uit een box komen. Je weet wel zo'n kleine baby gevangenis. Het zat tot aan de rand toe gevuld met Knuffels. Ooit een geliefde houvast geweest van een kind. Maar nu alleen. En hard op zoek naar een nieuwe knuffelaar!
Ik dook die box in want ik wist zeker dat het geluidje daar uit kwam. En alsof er licht op scheen was daar plotseling mijn kleine vriendje. Ooooch zo zielig en verdrietig. Het had met ternauwe nood een  te hete wasbeurt in de wasmachine overleefd. Zijn hele vachtje naar de haaien. Met grote waarschijnlijk zou dit wezentje niet een nieuwe eigenaar vinden....(te lelijk-slik)
Het was zo moe! En verdrietig! Tja en daar sta je dan! Mijn nuchtere mensen stem in mijn hoofd zegt dan "Mijn beste je hebt al veel te veel troep in je huis! Buig je liever over belangrijke" JA, JA zegt mijn tere kinderziel dan laat maar kletsen koop het kleine beesie en zorg ervoor dat het weer een knuffelig leven krijgt.
Nu ligt het te "" wellnessen" in een zacht lauw warm badje van Robijn Fleur en fijn. (speciaal voor wolwas en andere tere stoffen)
Ondertussen zit ik aan een bakkie thee met dierenvorm koekjes.
Zoveel mensen op de vlucht.
Geen huis meer, geen land meer waar je veilig thuis hoort. Op de vlucht voor je leven! En zoveel mensen die je niet verwelkomen maar boos op je zijn, Omdat ze bang zijn dat er niet genoeg meer voor hun zelf over zal blijven. Zo verdrietig en machteloos gevoel geeft het me.
 
Ik heb wat kleine spulletjes gekocht. een paar onderbroekjes en shampoo en tanden borstels en van alles wat op dat gebied om in een doos te doen en binnenkort naar het Rode Kruis te brengen die het dan weer brengen naar die mensen die het goed kunnen gebruiken.
Er leven veel mensen van een minium inkomen. Veel mensen moeten naar de voedselbank/kledingbank. De afgelopen jaren heb ik daar zelf ook mee te maken gehad. Het zijn zware tijden als je onderaan de maatschappelijke ladder staat. Maar samenwerken, geduld en respect en liefde en eerlijkheid dan moeten we toch het met zijn allen kunnen redden?
Of leef ik echt in een fantasie wereld?
Ik haal mijn kleine huiler maar uit het sop. En droog hem af. Zodat, als ie weer opgelapt is, mee kan in de doos. En hopen dat hij een andere huiler mag troosten!
Want ze zijn alles kwijt behalve hun leven.
Zoekende Smoek

1 opmerking:

  1. Mooi gebaar van je. Op kantoor hebben we 10 toilettassen gevuld met van alles en nog wat en bezorgd bij het Rode Kruis. Alle kleine beetjes helpen!

    BeantwoordenVerwijderen