zaterdag 5 november 2016

Massachusetts Indian summer in Nederland

 Afgelopen dinsdag heb ik deze foto's gemaakt.
Indian summer in en om Darp.
Zo ongelofelijk mooi!
Het zijn de beuken, esdoorns en de berken maar voor prachtige rode kleuren moet je toch echt de Amerikaanse eiken hebben vind ik.
 Stille paadjes met een beetje verbeelding waan ik mij in Noord Amerika.
 Achter ons dorp het je een apart gebied.
Het heuvelt er en geeft van een afstandje een prachtig kleuren spel van hoger en lager gelegen delen van het bos en heide veld.
Op de achtergrond de Lariks bomen. Goudgeel kleurend.
Een naaldboom die in de herfst zijn naalden verliest.
Maar in het voorjaar met tere groene pluimpjes weer op nieuw geboren worden.
 
 
 
 
 We lopen nog even een stukkie het landweggetje af...loop je nog even met me mee?
 Want ook hier is het "Goddelijk" mooi vind je niet?
De beuken die goudgeel en brons kleuren...
 En als ik opzij kijk zie ik op het naast gelegen weiland de koeien rustig grazen in het ochtend licht.
 Een eindje verderop over de houtwal kijkend liggen verscholen kleine boerderijtjes.
 
 Hier geen oorlog...geen troepen concentratie's langs grenzen.
Geen president verkiezinigen...
Maar af en toe het loeien van een koe..haar geluid draagt ver in het ochtend gloren...
 En als ik dan op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer zie....
 
 word ik wel geleid...
 naar een plekje waar het groener het groenst is...
 
 of word ik verrast door de altijd prachtige kabouter paddestoel de vliegenzwam.
En zoals ik naar hem kijk,kijkt hij naar mij.
We weten het van elkaar...
Maar we hoeven niets te zeggen...
 
Als laatst wilde ik graag dit gedicht van Emily Bronte met jullie delen..ja zij heeft Wuthering Heights geschreven maar ook gedichten.
Maar deze heeft mij aldoor tot troost geweest..hou je vast..
 
Geen laffe ziel kwam in mij nederdalen,
Vol weifeling in s'levens strijd.
Maar s'hemels glorie
zie ik overstralen
mijn vast geloof, dat mij van vrees bevrijdt.
Machteloos zijn de gevaren
die 't mensenhart beroeren gaan;
verwaaid als duizend dorre blaren
verstoven schuim van d'oceaan.
In mij verwekken zij geen twijfel.
Beschut in uw oneindigheid
Voel ik mij vast in u verankerd,
O rotsgrond der onsterfelijkheid.
E. Bronte
 
Smoek